Home

Over

Blog

Links

Contact

 

 De Ultieme Schoonheid van communicatie...

Hee!  Hij beet me! - Een videoanalyse van iets dat veel voorkomt.

Een goed voorbeeld van hoe een gebrek aan kennis een situatie uit de hand doet lopen. Bekijken we eerst het filmpje:

 

Paard staat te eten, iemand komt kijken, en wil het paard aaien. Niks bijzonders toch? Dit soort simpele dingen, zie ik bijna elke dag, en daar begint het mee... Willen we een paard begrijpen, begin dan ook vooral met het aanleren van de allersimpelste dingen. Via dit hele simpele filmpje kun je al EEN HELEBOEL informatie krijgen over hoe een paard communiceert. 

Op 0.19 wordt de man "genipt", en de man reageert zeer verbaasd en verontwaardigd. Alleen al uit DIT feit kunnen we weten dat de man het paard gewoon niet goed kent! En zeker de paardentaal niet kent. Wat gebeurt hier eigenlijk precies?

Het "ritueel van kennismaken" wordt door de mens genegeerd. Dat betekent dat je een min of meer vast ritueel uitvoert waarbij bepaald wordt hoe het vervolg zal zijn. De eerste ontmoeting is daarom erg belangrijk. Zeker omdat een paard een UITSTEKEND geheugen heeft! Als je een paard überhaupt wilt aanraken, doe het dan pas na toestemming, en met een passieve hand, de vingers ontspannen naar BENEDEN gericht.   Zie de foto van de hand en de hond!

Tekenend voor het gebrek aan respect is het, dat hierover op het internet niet eens een foto met een paard te vinden was!!!!  (moet ik dus nog zelf maken!) Overigens, hier leidt een paard uit af of je wel of niet een gevaar bent! Zelfs voor een ervaren eigenaar is dit de beste manier van aanraken. Pas daarna kan het anders zijn!

Vanaf het begin al zie je dat het paard opkijkt en eigenlijk vraagt "wie ben jij?" Omdat er DAN (gebrek aan timing) geen reactie komt, gaat het paard door met eten. Pas op het precieze moment (op 0.04 zie je dat het hoofd omlaag gaat), dat het paard weer wil gaan eten, steekt de man zijn hand uit naar het paard (0.06). Dit zal het paard in principe al irrationeel gedrag vinden. De man maakt ook een "grijp-achtige"-beweging. Voor het paard een bevestiging dat de mens niet OK is, maar zelfs dan nog gebeurt er helemaal niets ergs. Het paard heeft de mens "terzijde gesteld" (dit is een belangrijk teken: "laat me nu even alleen"!). Niet eens overdreven agressief!

Maar dan, op 0.15 dringt de hand toch opnieuw in de afgebakende space (afwijzen) van het paard, en hij wordt aangeraakt op een plek die het paard niet ziet. Het paart probeert de hand weg te "flapperen" (duidelijk teken van: "ophouden"!) Vervolgens, op 0:18 GRIJPT de mens naar het oog van het paard. en dan gebeurt het, helemaal LOGISCH!!! het paard 'escaleert naar de volgende stap", en wordt hij nog maar slechts genipt, en niet eens echt gebeten! Die 2 plekjes die hij toont, zijn in de "paardenwereld" niks!

In onze manier van doen, is kennelijk in-geprogrammeerd dat wij altijd willen "paardje aaien"... Hij is toch zo schattig! Nou, niet dus, een paard kan je met 1 klap tegen een muur pletten! Het mag een wonder heten dat er niet meer doden vallen door ons gebrek aan kennis.  Vaak KEN je het paard niet eens! Veel mensen denken hier niet eens over na. De eerste basis voor een strijd wordt dan al gelegd! Persoonlijk vind ik dat je het aanraken van een paard "moet verdienen!  Een paard kan wel "schattig" zijn, maar dan pas in een vriendschap. De rest is in principe gevaarlijk!

Tot slot zijn er nog een aantal specifieke problemen waardoor een kennismaking wordt bemoeilijkt, Dit zijn in principe allemaal mens-georiënteerde problemen.   

Dominant of defensief gedrag: Paarden kunnen dominant of juist extra angstig zijn naar mensen. Dit ligt ALTIJD aan eerdere ervaringen. Mensen vertonen dan vaak zwak, onbegrijpelijk of onprettig gedrag. Daardoor lijken ze een bedreiging voor het paard. ook hier zullen we moeten leren en begrijpen wat een paard als onprettig ervaart, zodat we het kunnen oplossen. 

Voernijd: Deze is heel moeilijk, omdat het een patroon is of kan worden (conditionering). Oorzaken o.a. stress, Paard voelt zich niet veilig genoeg, (oorzaken uit de omgeving, mede-paarden (karakter en/of ruimte), voedsel-hoeveelheid (te weinig), mensengedrag (dit kan van alles zijn), etc etc... Dit kan dus zelfs door blijven bestaan, lang nadat de stress-situatie is verdwenen! 

Aanraking: Paarden houden sowieso VEEL MINDER dan we denken van aanraken, en vreemden of "bedreigingen" mogen zeker niet aan hun kwetsbare gezicht komen. Het kan dus zijn dat een paard het gewoon "niet wil hebben".

Gewoon nu even niet: Paarden zijn individuen, en hebben soms veel, soms minder, en soms helemaal GEEN behoefte aan aanraken.  

Als je dit soort dingen begrijpt en respecteert, leg je de basis voor vertrouwen, waardoor er in de toekomst wellicht meer mogelijk is! En echte veiligheid ontstaat! Al dat gepraat over dat we de baas moeten zijn is flauwekul. Dat is slechts "doen". Een paard heeft alleen echt respect voor iemand die hij begrijpt, vertrouwt, en waardevol vindt.  Al het andere is angst, en daardoor onberekenbaar gevaar!

    Voor een Paardwaardig bestaan!

NRPS Fries Avanti Azzari   Vechten Tellington-Jones  Bill Dorrance  Paard Hempfling    Emiel Voest   Mensen  Dominantie  Harmonie  Paardenfluisteren Parelli    Monty Roberts   Paarden  Bit    Communicatie  Clickertraining  bitloos Dressuur ANGST Freestyle  liefde  verbinding   zweep  Paralell   Volgen Leiderschap Lichaamsbewustzijn  Hoefijzers Mintzlaff  Eenheid Frédéric Pignon